Bad Dutch History

Today Dutchman are well known for their water management skills. We make new land everywhere around the world and protect people against water disasters by nature. In the past the Dutch used their knowledge about the sea to reach new lands. The Vereenigde Oost Indische Compagnie, VOC committed particularly many crimes in Indonesia. Only to stop this crimes around 1950. In the period 1896-1920 around 100.000 people were killed and whole tracts in Atceh were wasted. Governor van Heutsz and Hendrik Colijn committed crimes during the “politionele acties” particularly in Panglima Polem Atceh. It is not more than acceptable that every person I spoke to in Atceh would mention: “that you (Dutchman) were here before”. The grandmother of my friend stated when I left after being their guest for 7 days. “Our ancestors were enemy, you are family” I have no words for the appreciation and endless respect I have for this woman who personally suffered under the Dutch garrison. Not our ancestors but she personally saw criminal Dutchman committing (war)crimes and faced the Dutchman now again and offered warm hospitality.

This entry was posted in Coaching, Legal issues and tagged . Bookmark the permalink.

10 Responses to Bad Dutch History

  1. Pingback: Dutch War crimes “Sorry seems to be the hardest word” | Empathy .n Law Mediation & Law Services

  2. Reza says:

    Here is the translation in Bahasa Indonesia

    Contoh-contoh kejahatan perang yang dilakukan Pemerintah Belanda
    Janda-janda dari rawagede dan Sulawesi selatan menunjukkan kejahatan perang selama perang Kemerdekaan Indonesia. Berikut merupakan contoh-contoh tindakan agresif yang dilakukan oleh tentara Belanda di Indonesia antara 1945 dan 1950. Informasi dari Historisch Weekblad.nl, 11 Januari 2012 oleh Wendi Dalinga.

    Pada 1969 Parlemen harus menyusun suatu “Nota berlebihan”. Alasannya adalah keributan yang ditimbulkan suatu siaran dari bulletin TV “Achter Het Nieuws”, dimana seorang bekas wajib militer JE Hueting diwawancara. Dia terlibat di Indonesia pada 1947 dengan “ Penyiksaan dan interogasi tingat tiga terhadap rakyat Indonesia, pembunuhan tahanann perang dan melakukan kekerasan terhadap penduduk sipil.”

    Sebuah komisi yang diketuai oleh Cees Fasseur mengumpulkan dalam waktu 4 bulan 76 “kekerasan berlebihan”. Catatan tersebut hanya berdasarkan data yang dapat ditemukan oleh komisi, yang berasal dari Peradilan Militer atau data dari public. Penduduk local tidak dapat diwawancara pada waktu itu.

    Jumlah pasti dari korban yang ditimbulkan tidak disebutkan, meskipun penelitian telah dilakukan pada periode 1945-1949. Pemerintah Indonesia membesar-besarkan jumlah korban dalam rangka propaganda melawan Belanda. Mereka juga memindahkan beberapa saksi, membuat sulit penelitian. Pada pihak Belanda terdapat banyak kasus yang dibatalkan oleh Pengadilan Militer. Hanya sedikit tentara Belanda yang dihukum.

    Berikut 10 contoh dimana tidak hanya berdasarkan jumlah korban. Saran dari Cees Fasseur untuk melihat juga pada kekejaman khususnya pada pembunuhan secara sengaja terhadap penduduk sipil tanpa perlindungan menepati urutan yang tinggi pada skala tersebut. Fasseur: “ hal tersebut terjadi dimana militer Belanda dalam suatu perjalanan membunuh penduduk Indonesia karena mereka melarikan diri. Militer berpendapat bahwa jika mereka tidak terlibat dengan pertempuran maka mereka tidak akan kabur.” 10 contoh tersebut juga termasuk beberapa kekerasan berlebih yang dapat dianggap serupa dengan kasus-kasus lain.

    1. Sulawesi Selatan
    Selama pembersihan dibawah komanda kapten Reymond Westerlingner, antara Desember 1946 dan Februari 1947 tentara Belanda mengeksekusi antara 3.000 hingaa 5.000 penduduk Indonesia. Pemerintah Indonesia melaporkan pada saat itu pada PBB 40.000 korban. Ratusan tentara dituduh bersalah terhadap eksekusi tesebut.

    2. Bondowoso (Jawa Timur)
    Ketika pengiriman 100 orang Indonesia terjebak pada 3 pengangkutan yang dilakukan pada November 1947, 46 tahanan mati kehabisan udara. Karena miskomunikasi tanggung jawab tentara Belanda tidak memperhatikan kondisi para tahanan.

    3. Rawagede (jawa barat)
    Pada Desember 1947 tentara mengeksekusi masyarakat desa tanpa pengadilan. Catatan pada 1969 menunjukkan 20 hingga 150 korban. Jumlah ini sangat sedikit. Kini perkiraannya ialah 431 orang dieksekusi.

    4. Gendang (Kalimantan)
    Pada 28 februari 1949 sebuah patroli tentara menembak mati 30 tahanan perang. Mereka meleparkan mayat tersebut ke sebuah sungai. Anggota patroli tersebut menyatakan bahwa para korban ingin kabur, dimana 2 tentara terluka. Seorang Sersan kemudian memberikan perintah menembak mati tahanan.

    5. Cilacap (Jawa Tengah)
    1 agustus 1949 merupakan “Drama Cilacap”. Sebuah patroli sedang menuju Gunung Simpinng untuk mencari keberadaan pejuanag Indonesia. Tentara Belanda tersebut mengepung sebuah rumah dimana ada sebuah pesta pernikahan. Tanpa bukti keberadaan tentara musuh di rumah tersebut, seorang tentara mengeluarkan tembakan dikarenakan suatu kesalahpahaman. Kemudian tentara lain mulai menembak. Insiden penembakan ini menewaskan 14 Pria, 11 Wanita dan seorang anak.

    6. Solo (Jawa Tengah)
    Selama penyerangan klewang oleh korps pasukan khusus pada 11 agustus 1942, 20 masyarakat sipil tak bersenjata terbunh. Ketua Palang merah Indonesia setempat mengarahkan hal ini kepada otoritas militer. Ini merupakan suatu contoh klasik dari suatu kekerasan berlebih dimana suatu investigasi yang dilakukan tidak memberikan hasil. Kasus solo mengendap, karena tempat tersebut telah dibersihkan dan saksi mata Indonesia yang di dengar kesaksiannya sebelumnya , tidak mau bekerjasama lebih jauh.

    7. Malang (Jawa Timur)
    Pada 3 Maret 1949 di Malang, 16 tahanan ditembak mati oleh sebuah patroli Belanda. 2 pejabat senior dikemudian hari mengakui sepenuhnya bahwa mereka telah memberi perintah pembunuhan tersebut.

    8. Ciamis (Jawa Barat)
    Para anggota korps pasukan khusus membunuh beberapa tahanan pada 13 dan 14 April 1948 di Ciamis. Mayat-myat tersebut tidak dikbur. Seorang komandan Brigade menuliskan suatu catatan pada KST “bahwa korps pasukan ini bertindak sepunhnya diluar kendali komandan. Korps ini terlibat pembunuhan para tahanan tanpa pengadilan dan tanpa kepentingan militer.

    9. Peniwen (Jawa Timur )
    Selama “operasi pembersihan” pada 19 dan 20 1949 tentara Belanda membunuh tanpa kepentingan militer 4 atau 5 masyarakat, ketika komandan Belanda memerintahkan mereka untuk meninggalkan sebuah Gereja yang juga difungsikan sebagai sebuah Rumah Sakit. Kasus tersebut mengemuka melalui sebuah catatan dalam bulletin Dutch Reformed Church 22 Maret 1949

    10. Sutojayan (Jawa Timur)
    Pada Agustus 1947 3 orang marinir menolak membakar Desa Sutojoyan. Para marinir tersebut tidak melihat adanya kepentingan untuk tindak tersebut dan memiliki penolakan moral serta agama. Sektaris angkatan laut memutuskan pada 23 Desember 1948 bahwa sungguh ada kepentingan ketika itu, namun para marinir dihukum bersalah 2,5 tahun dan 5 tahun dalam
    Penjara dan dikeluarkan dari militer.

    Terima kasih kepada Cees Fasseur

  3. admin says:

    Dear mr.Reza,
    we got a draft translation into English by Michael Boelrijk.
    If you translate it into bahasa Indonesia please post that here.
    Thank you for your feedback.

  4. Michael says:

    Examples of Dutch government committed war crimes in Indonesia

    Widows of former Rawagede and South Sulawesi have Netherlands indicted for war crimes committed during the Indonesian war of independence. Following are examples of committed aggressive acts by Dutch soldiers in Indonesia between 1945 and 1950?
    Information from Historisch Weekblad.nl January 11th, 2012 | by Wendy Dallinga

    In 1969 parliament had to draft a Memorandum Excesses. The reason was the noise that was created by a broadcast of the TV bulletin “Achter het Nieuws”, which the former conscript JE Hueting was interviewed. He had been involved in Indonesia in 1947 with “third degree interrogation and torture of Indonesians, killings of prisoner of war and committing violence against the civilian population.”

    A committee headed by historian Cees Fasseur collected in four months about 76 ‘violent excesses “. The note contains only matters which the Committee could find in archives, which had been court-martialed or publicity overtook data. The locals could not be interviewed, at such short notice.

    The correct number of victims for most committed Dutch war crimes is not to figure out, even if research has been done in the period 1945-1949. The Indonesian government exaggerated the number of victims in their propaganda against the Dutch. They also evacuated some witnesses, making Dutch research hard. On the Dutch side were many cases dismissed by the court martial. Few Dutch soldiers have been prosecuted.

    The following 10 examples is therefore not only based on casualty numbers. On the advice of Cees Fasseur also looked at ‘atrocity’. Especially the deliberate killing of defenseless civilians scores high on that scale. Fasseur: “It happened that Dutch military on a hike would kill Indonesian citizens because they fled. The military argued that if they had nothing to do with the fightings they would have stood still.” These 10 examples also included some violent excesses that may be considered as exemplary for other similar cases.

    1. South Sulawesi
    During ‘purges’ under the command of Captain Reymond Westerlingner Dutch soldiers executed between December 1946 and February 1947 between 3,000 and 5,000 Indonesians. The Indonesian government reported at that time at the United Nations 40,000 victims. Several hundred of soldiers are suspected to be guilty of that kind of executions.

    2. Bondowoso (East Java)
    When a shipment of 100 Indonesian trapped in three carriages were completed in November 1947 by 46 prisoners suffocated to death. Because of mis-communication the responsible Dutch soldiers had not paid attention to the condition of the prisoners.

    3. Rawagede (West Java)
    In December 1947 Dutch soldiers executed villagers without trial. The Excesses Note 1969 alternately wrote of between 20 and 150 victims. This number was far too low. Today the estimation is of 431 executed.

    4. Gendang (Borneo)
    On February 28, 1949 a Dutch patrol soldiers shot dead 30 prisoner of war. They threw the bodies into a river. Members of the patrol stated that the victims had managed to break out, in which two soldiers were injured. The arched sergeant then gave the order to shoot the prisoners death.

    5. Cilacap (Central Java)
    On August 1, 1949 it was ‘Drama Tjilatjap’ place. A patrol was on its way to at Goenoeng Simping to detect possible Indonesian fighters. The Dutch surrounded a house where there was a wedding party. Without evidence of enemy soldiers in the house were present, a Dutch soldier fired a shot through a misunderstanding. Then other soldiers started to shoot. This shooting incident took 14 men, 11 women and a child’s life.

    6. Solo (Central Java)
    During a klewang-attack by the Corps Special Forces on August 11, 1949, 20 unarmed civilians were killed. The chairman of the local Indonesian Red Cross turned this matter to the Dutch military authorities. It is a classic example of an excess to which an investigation was conducted that yielded no result. The case-Solo was deposited, because the place was cleared and Indonesian witnesses who were heard before gave no further cooperation.

    7. Malang (East Java)
    16 Indonesian prisoners were 2 and March 3, 1949 in Malang shot dead by a Dutch patrol. Two senior officers later confession fully that they had given the order to these murders.

    8. Tjiamis (West Java)
    Members of the Corps Special Forces assassinated on 13 and April 16, 1948 some prisoners in Tjiamis. The bodies remained unburied. A brigade commander wrote in a note on the KST ‘that his corps-troops acted completely out of control of the commanders. The corps was more involved in the killing of prisoners without trial and without military necessity.

    9. Peniwen (East Java)
    During a “cleansing operation” on 19 and February 20, 1949 Dutch soldiers killed without military necessity 4 or 5 Indonesians, when the Dutch commanded them to leave a church that served as a hospital. The case came to light through a notice in the bulletin of the Dutch Reformed Church March 22, 1949.

    10. Soetodjajan (East Java)
    In August 1947 three Marines refused to set the village Soetodjajan on fire. The Marines did not see any military need for such act and had moral and religious objections. The Secretary of the Navy decided on December 23, 1948 that indeed the military necessity was there, but that the Marines were wrongly punished with two and a half and five years in prison and dismissal from military service.

    Thanks to Cees Fasseur

  5. admin says:

    Dear mr. Reza,
    We totally agree that this file should be in English and Bahasa Indonesia.
    As you can see their is still much to improve about a Dutch real substantial public acknowledgement & obligations
    of the war crimes committed by the Dutch government in Indonesia

  6. Reza says:

    I am excited to read the later article, it would be better if it is written in English (since I do not understand Dutch..;D)

  7. Michael says:

    For those who are interested to learn about how cases like these war crimes ends up in a silence that lasted for at least 65 years! check this background articles
    http://arboklacht.wordpress.com/2013/04/25/example-of-unacceptable-complaint-procedures/

  8. Michael says:

    Historisch Nieuwsblad.nl woensdag 11 januari 2012

    Top-10 oorlogsmisdaden in Indonesië

    Weduwen uit het voormalige Rawagede en Zuid-Celebes hebben Nederland aangeklaagd voor oorlogsmisdaden tijdens de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog. Is dit pas het begin? Aan welke geweldsontsporingen hebben Nederlandse militairen zich nog meer schuldig gemaakt in Indonesië tussen 1945 en 1950? Een top-10.

    11 januari 2012 | door Wendy Dallinga

    In 1969 liet Tweede Kamer een zogenaamde Excessennota opstellen. Aanleiding was de ophef die was ontstaan door een uitzending van het tv-bulletin Achter het Nieuws, waarin de voormalige dienstplichtig militair J.E. Hueting werd geïnterviewd. Hij was in 1947 in Indonesië betrokken geweest bij ‘derdegraads verhoren en martelingen van Indonesiërs, moorden op krijgsgevangenen en het plegen van geweld jegens de burgerbevolking’.

    Een commissie onder leiding van historicus Cees Fasseur verzamelde in vier maanden tijd informatie over 76 ‘geweldsexcessen’. De nota bevat alleen zaken waarover de commissie gegevens kon vinden in archieven, die voor de krijgsraad waren geweest of die de publiciteit haalden. De plaatselijke bevolking kon op zo’n korte termijn nooit worden geïnterviewd.

    Voor de meeste Nederlandse oorlogsmisdaden geldt dat het juiste aantal slachtoffers niet meer te achterhalen is, ook niet als er onderzoek is gedaan in de periode 1945-1949. De Indonesische regering gebruikte sommige geweldsincidenten voor propaganda tegen de Nederlanders, waarbij er met de cijfers werd geknoeid . Daarnaast evacueerde zij soms getuigen, waardoor Nederlands onderzoek werd gesaboteerd. Aan Nederlandse kant werden veel zaken geseponeerd door de krijgsraad. Weinig Nederlandse militairen zijn vervolgd.

    Onderstaande top-10 is daarom niet alleen gebaseerd op slachtofferaantallen. Op aanraden van Cees Fasseur is ook gekeken naar ‘gruwelijkheid’. Vooral het doelbewust doden van weerloze burgers scoort hoog op die schaal. Fasseur: ‘Het gebeurde dat Nederlandse militairen op veldtocht Indonesische burgers doodden, omdat deze vluchtten. De militairen redeneerden dat als ze niets te vrezen hadden ze wel bleven staan, maar dat deden ze niet.’ Verder zijn in deze top-10 enkele geweldsexcessen opgenomen die als exemplarisch kunnen worden beschouwd voor andere, soortgelijke gevallen.

    1. Zuid-Celebes
    Tijdens ‘zuiveringsacties’ onder commando van kapitein Reymond Westerling executeerden Nederlandse militairen tussen december 1946 en februari 1947 tussen de 3.000 en de 5.000 Indonesiërs. De Indonesische regering meldde destijds bij de Verenigde Naties 40.000 slachtoffers. Enkele honderden militairen worden ervan verdacht mede schuldig te zijn aan de executies.

    2. Bondowoso (Oost-Java)
    Bij een transport van 100 Indonesische gevangen in drie afgesloten goederenwagens kwamen in november 1947 46 gevangenen door verstikking om het leven. Door miscommunicatie hadden de verantwoordelijke Nederlandse militairen geen aandacht geschonken aan de toestand waarin de gevangenen zich bevonden.

    3. Rawagede (West-Java)
    In december 1947 executeerden Nederlandse soldaten zonder proces dorpsbewoners. In de Excessennota van 1969 wordt afwisselend gesproken van tussen de 20 en 150 slachtoffers. Dit getal was veel te laag. Tegenwoordig gaat men uit van 431 geëxecuteerden.

    4. Gendang (Borneo)
    Op 28 februari 1949 schoten soldaten van een Nederlandse patrouille 30 krijgsgevangenen dood. De lijken gooiden ze in een rivier. Leden van de patrouille verklaarden dat de slachtoffers hadden weten uit te breken, waarbij twee militairen gewond waren geraakt. De overspannen sergeant gaf daarop het bevel de gevangenen dood te schieten.

    5. Tjilatjap (Midden-Java)
    Op 1 augustus 1949 vond het ‘Drama van Tjilatjap’ plaats. Een patrouille ging op weg om bij Goenoeng Simping eventuele Indonesische strijders op te sporen. De Nederlanders omsingelden een huis waar een huwelijkfeest was. Zonder aanwijzingen dat er vijandelijke militairen in het huis aanwezig waren, loste een Nederlandse militair door een misverstand een schot. Hierop begonnen ook andere militairen te schieten. Dit schietincident kostte 14 mannen, 11 vrouwen en een kind het leven.

    6. Solo (Midden-Java)
    Bij een klewangaanval door het Korps Speciale Troepen op 11 augustus 1949 vonden 20 ongewapende burgers de dood. De voorzitter van het plaatselijke Indonesische Rode Kruis wendde zich over deze zaak tot de Nederlandse militaire autoriteiten. Het is een klassiek voorbeeld van een exces waarnaar een onderzoek werd ingesteld dat geen resultaat opleverde. De zaak-Solo werd gedeponeerd, omdat de plaats was ontruimd en Indonesische getuigen die eerder waren gehoord geen verdere medewerking verleenden.

    7. Malang (Oost-Java)
    16 Indonesische krijgsgevangen werden op 2 en 3 maart 1949 in Malang doodgeschoten door een Nederlandse patrouille. Twee hoofdofficieren legden later volledige bekentenis af dat zij opdracht hadden gegeven tot deze moorden.

    8. Tjiamis (West-Java)
    Leden van het Korps Speciale Troepen liquideerden op 13 en 16 april 1948 enkele gevangen in Tjiamis. De lijken bleven onbegraven achter. Een brigadecommandant schreef in een aantekening over de KST ‘dat deze troep reeds vrij aardig over het paard is getild en daardoor volkomen uit de hand loopt van commandanten’. Het korps was vaker betrokken bij het doden van gevangen zonder militaire noodzaak en zonder proces.

    9. Peniwen (Oost-Java)
    Tijdens een ‘zuiveringsoperatie’ op 19 en 20 februari 1949 doodden Nederlandse militairen zonder militaire noodzaak 4 of 5 Indonesiërs, toen hun werd bevolen werd een kerk te verlaten die dienst deed als ziekenhuis. De zaak kwam aan het licht via een bericht in het bulletin van de Nederlandse Hervormde Kerk van 22 maart 1949.

    10. Soetodjajan (Oost-Java)
    In augustus 1947 weigerden drie mariniers een gedeelte van de kampong Soetodjajan in brand te steken. Ze zagen er de militaire noodzaak niet van in en hadden morele en godsdienstige bezwaren. De minister van Marine besloot op 23 december 1948 dat de militaire noodzaak er wel degelijk was, maar dat de mariniers ten onrechte waren bestraft met anderhalf twee en vijf jaar cel en ontslag uit de militaire dienst.

    Met dank aan Cees Fasseur

  9. Michael says:

    For my Indonesian friends. Sorry that lawyers interfered with the claims of Indonesian widows of Dutch warcrimes between 1945-1950. Now our Minister of Foreign Affairs ordered that 20.000EUR should be paid to each individual and more importantly that the Dutch Government will apologize in Public for the crimes committed.

  10. Edwin says:

    Dutchman can read about the crimes committed in Indonesia at the link: http://members.chello.nl/pscheele/oorlogsmisdaden.html

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.